Szyjemy ENTARI

Osmańskie kobiety nosiły zwykle trzy warstwy ubioru. Głównymi jego elementami były spodnie zwane şalvar i długa suknia entari. Zamożna dama w XVI wieku zakładała na ciało najpierw koszulę z jedwabiu (gömlek) oraz majtki (dizlik), spodnie – szalwar, kamizelę z haftowanego jedwabiu (yelek) i suknię entari, na którą można było założyć dodatkowe ubiory – kaftan lub płaszcz. Entari jest ubiorem noszonym nadal w niektórych rejonach Anatolii. Można wyróżnić 20 różnych form tej sukni. Charakteryzuje ją jednak prostota kroju. Entari, które uszyjemy powstanie w oparciu o wykrój tej sukni z XVIII wieku. Zobaczcie jak prezentują się oryginały i kopie, które stworzyliśmy na potrzeby działań edukacyjnych on-line.

Film „Szyjemy entari”, zrealizowany przez Fundację „Nomina Rosae”, jest częścią programu edukacyjnego towarzyszącego wystawie „Sztuka Wschodu. Namioty tureckie” w Zamku Królewskim na Wawelu.

W filmie wystepują: Elżbieta Mężyk – główna krawcowa w „Atelier Nomina Rosae”

dr Maria Molenda – kostiumolog

Modelka: Anna Bernady Muzyka: Asadli_Pro

Zachęcamy do stworzenia własnego etari! Wykrój pochodzi z książki Jennifer Scarce, Women’s Costume of the Near and Middle East.